Wankel evenwicht

Lopen op een dun draadje, balanceren op veel te grote hoogte

Een koude bries langs mijn gezicht, mijn haren los

Gejuich van de fans, kleine mensen in de diepte

Of was het andersom? 

Tegen de stroom in, rennen op de roltrap

Hopend toch boven te komen

En vooral te blijven

Mensen boven me, om me heen

Ellebogen in mijn zij

Ik heb mee mogen spelen met de grote mensen

Voor spek en bonen rondgerend op het speelveld

Doen alsof ik het allemaal wel begreep 

Nu weer terug naar mijn plek in de ring

Naar mijn trede op de ladder

Onderaan

De weg naar beneden is korter dan omhoog

Eén misstap en ik lig

Hopelijk heb ik mijn zekering goed verankerd 

Zodat ik snel weer sta

‘S nachts

‘S nachts

In mijn hoofd is geen weg
In mijn hoofd alleen maar dwalen
In mijn hoofd is geen succes
In mijn hoofd alleen maar falen
In mijn hoofd is geen oplossing
In mijn hoofd alleen maar malen
In mijn hoofd is geen stop knop
In mijn hoofd alleen herhalen, herhalen, herhalen.

 @SK april 2019

Focus

Als alle dagen
Zich als zwarte brij
Aaneenrijgen
Als ik moet zoeken naar voldoende licht
Kleuren zich alleen
In negatief nog tonen
Als mijn rolletje vast loopt
Mijn onderwerp onscherp blijft

Kom je dan naast me staan
Reik je me een vaste hand
Eén die me helpt stabiel te blijven
Zodat ik mijn focus kan bepalen
Mijn beeld weer helder wordt
En ik weer scherp kan stellen
In dit wankele bestaan.

Uit

Even niemand die me nodig heeft
Even niemand die me mist
Even geen leven dat gewoon doorstoomt
en waar ik geen onderdeel van ben.

Gewoon even uit
Een momentje geen gedachten
Een momentje er niet zijn.

Het hoeft niet lang te duren
Net genoeg

Dat is lang genoeg voor mij.